Inspiratie opdoen in het Ruhrgebied; De oude fabrieken van Zollverein

Afgelopen week ben ik bezig geweest met het opdoen van inspiratie voor een nieuwe collectie producten. Ik wil deze producten gaan ontwerpen vanuit mijn eigen visie en concept wat ik massatraditie heb genoemd.
In mijn werk wil ik oude ambachten en vormen combineren met nieuwe productie technieken en vormen.
Het zoeken naar nieuwe inspiratie hiervoor voerde mij deze week naar het Ruhrgebied in Duitsland, waar zich de voormalige kolenmijn en het oude fabriekscomplex van Zollverein bevindt.
Een geweldige plek die zo opgezet is dat oude industrie wordt verenigd met hedendaags design, kortom precies passend in mijn concept van massatraditie.
Ik was erg onder de indruk en wil deze plek dan ook graag met jullie delen, vandaar deze blog!

Zollverein en het Ruhrmuseum

In Essen in het Rurhgebied staan de oude fabrieken en de oude kolenmijn van Zollverein. In 1986 is het werk in de mijnen en daarmee dit bedrijf stopgezet, waarna de Zollverein gebouwen een tijd lang hebben leeg gestaan. Sinds 2001 staat het complex op de wereld erfgoedlijst en wordt er tevens druk verbouwd en gerestaureerd aan de complexen en het omliggende gebied.
Inmiddels floreert het oude Zollverein in nieuwe glorie, in zijn nieuwe bestemming als centrum van het Ruhrgebied, de cultuurhoofdstad van Europa (hiertoe uitgeroepen in 2010).
Het oude complex van Zollverein is in de afgelopen jaren opgeknapt en omgetoverd tot bolwerk van creatieve bedrijven en musea.
Natuurlijk zijn deze musea, theaters en galerieën die heden ten dage hun intrek hebben in het oude Zollverein complex, erg leuk om te bezoeken, maar als je naar Essen komt, kom je niet puur voor het museumbezoek.

Wat Zollverein zo bijzonder maakt is de sfeer die de oude gebouwen oproept.
Met zijn roodbruin gekleurde staalcontstructies, tandwielen, oude lopende banden waarover de kolen het complex werden in en uitgevoerd en de zware machines die er staan wordt de herinnering aan de ooit zo goed lopende kolenindustrie en de werklui die hier ooit zo driftig de kolen ophaalden en verwerkten weer een beetje tot leven geroepen.

Ik ben zelf een groot fan van oude machines, de architectuur van de oude fabrieksgebouwen en de hele arbeidssfeer die er omheen hangt, hier haal ik mijn inspiratie voor mijn ontwerpen vaak uit.

Maar kun jij jezelf nou geen voorstelling maken van hoe het er vroeger aan toe moet zijn gegaan in dit gebied dan is er een erg mooi museum waar je deze sfeer op en top kunt ervaren; Het Ruhrmuseum.

In dit museum loopt de bezoeker tussen de oude machines door en krijgt in de 2 vaste tentoonstellingen "het verleden"en "het heden" een breed beeld over hoe het werk en leven eraan toe ging in het Ruhrgebied in de hoogtijdagen van Zollverein. Het gaat niet alleen over de fabrieken zelf, het gaat echt over de sfeer en het leven in die tijd en schept een mooi tijdsbeeld, waarin alle aspecten van het leven toen en nu voorbijkomen. Van het rijzen en vallen van het Duitse rijk, tot het winnen van de verschillende ijzerertsen en kolen. En van de flora en fauna in en om het Ruhrgebied, tot de daar gevestigde voetbalclubs en hun aanhangers, dit alles erg mooi gepresenteerd in de oude fabriekshallen.

Een uitgebreidde tentoonstelling en naar mijn mening voor zowel de liefhebber als de leek, zeer de moeite waard.

Red Dot Design Museum

Speciaal voor de designliefhebber  is er een deel van het Zollverein-complex dat is omgedoopt tot Designstadt.
Er is een grote keramiekwerkplaats waar wordt gewerkt door diverse ontwerpers/kunstenaars en waar het publiek vrij is een kijkje in de werkplaats te nemen, er zijn een aantal kleine galerieën en er is o.a. het Red
Dot Designmuseum.

In dit museum wordt het hedendaags design bekroond met de befaamde "Red Dot Design Awards" wederom getoond in de oude industriële gebouwen. Zo vind je er de beste ontwerpen op het gebied van keuken- of badkamer apparatuur, naast de beste lampen en stoel ontwerpen van het jaar dit alles gepresenteerd tegen een achtergrond van stookovens, kolentransportbanden en stalen kruisverbindingen. Een erg vervreemdend maar mooi beeld al dit strakke moderne design in combinatie met de lompe rouwe industriële omgeving.

Naast de mooie musea en de gebouwen is het Zollverein terrein, zodanig groot en is er alleen buiten op het terrein al zoveel te zien, dat het ook zeker de moeite waard is gewoon een uutje of 2 uit te trekken om lekker over het terrein te wandelen. Waar je zult zien dat in de loop der jaren de natuur delen van de staalconstructies heeft overwoekert, waar tussen de opgeknapte delen van het complex ook kleine industriële ruïnes verreizen en waar natuur en industrie samenkomen in ietwat vreemde maar leuke mix.

Echt een aanrader en een complex waar je voor je bezoek makkelijk een week kan uittrekken wil je echt alles hebben gezien.

Zeker als je met mij gaat kijken, want van klinknagel tot felsnaad, van tandwiel tot katrol en van stalen raamkozijn tot baksteen, alles ging op de foto om als inspiratie-plaatjes te kunnen dienen.
Nu aan de slag met deze inspiratie voor mijn nieuwe ontwerpen!

Bekostiging van deze inspiratietrip is mede gefinancierd met de hulp van het fonds BKVB

Opening showroom Meme-Design Amsterdam

Afgelopen week is aan de Rijnstraat 165 te Amsterdam de nieuwe showroom van Meme-design geopend.
In het pand houden zowel de ontwerpsters van Meme Design als styliste Charlotte Emmerich van LOTZ interieur & styling kantoor.

Om hun showroom (voornamelijk gevuld met de designkeukens van nuuun) wat aan te kleden werd ik benaderd om een kleine overview van mijn portfolio in hun nieuwe showroom tentoon te stellen.
Zodoende werden daar afgelopen donderdag voor het eerst mijn nieuwe lampjes "BULB" hangend gepresenteerd.

De lampjes lichten de keukens in het achterste deel van de showroom aan en vormen met hun ronde traditionele vormen een groot contrast met de superstrakke rechthoekige keukenblokken van Nuuun.
Het effect dat dit contrast geeft in de ruimte werkt erg goed.

Meme design is leverancier en ontwerper van nuuun design keukens. Super strakke keukens in materialen als korian gecombineerd met walnotenhout. En héle cleane en strakke vormgeving. Naast keukens levert Meme ook (kantoor)meubelen op maat. Als je houd van een moderne less is more stijl dan kun je hier terecht. http://memedesign.nl/

Lotz interieur en styling maakt complete interieur ontwerpen en styling concepten. Alles van eerste schets tot installatie kan Lotz verzorgen. Ook fotostyling is mogelijk. Voor meer info http://www.lotzstyling.nl/

In de etalage van de showroom is mijn lamp Apollo te zien. En als decoratie op de keukens en kasten door de showroom heen zijn mijn vazen en serviesgoed tentoongesteld.

Naast mijn werk werd ook het werk van Daan Noppen, fotograaf, tekenaar en kunstenaar, tentoongesteld.

Ik vind zijn werk echt geweldig!
In de showroom van Meme Design hangt werk van hem uit 1 serie, een serie portretten van een vrouw in het maanlicht bij de verschillende maanstanden.

Elke stand van de maan zet de vrouw neer als een ander karakter, sterk, onschuldig, ingetogen.
Dit is in elk geval mijn gevoel en mijn interpretatie bij dit werk.

Wil je deze serie graag bekijken klik dan op onderstaande link

http://memedesign.nl/news/Daan-Noppen----art-in-MEME-design-showroom

Naast deze fotografische werken maakt hij ook prachtige tekeningen, vooral zijn portretten zijn het bekijken waard, dus ik zou zeker eens een kijkje nemen op zijn website

http://www.daannoppen.com

Op de foto een weerspiegeling van de showroom met mijn lamp in een van de werken van Daan Noppen.

Toen Meme design en Lotz mij benaderden om mijn werk bij hen tentoon te stellen was ik eerst erg verrast.
Hun stijl is zo strak en modern dat mijn werk niet de meest voor de hand liggende keuze leek om hierbij te pressenteren. Nu mijn werk in de showroom hangt denk ik echter dat de verschillende stijlen van vormgeven elkaar versterken. De sterk gefacetteerde en gedetailleerde vazen en lamp zijn de decoratie bij de no nonsens vormgeving van de nuuun keukens en de traditionele uitstraling van de glazen van mijn bulblampjes steken speels af tegen de rechthoekige vormen, maar blijken perfect te passen in een hyper-modern interieur.

Het contact met de dames van Meme en Lotz was erg leuk, waardoor ik kan zeggen dat ik niet alleen een mooie showroom voor mijn producten rijker ben, maar ook een leuke ervaring met interessante contacten.

Dus sluit ik deze blog nu af met weer een vinkje op mijn lijstje;
weer een leuke nieuwe ervaring!
Ik kijk uit naar de volgende...

Vers uit de werkplaats, presenteer ik mijn nieuwe hanglampjes!

In onderstaand verhaal zal ik proberen jullie mee te nemen in het ontwerp en maakproces dat aan dit lampje vooraf ging. Een soort kleine behind the scenes voor wie dit leuk vind.

Het lampje is vanaf nu direct bij mij te kopen en hopelijk snel ook in de winkels, meer info hierover vind je aan het eind van het verhaal hieronder!

Ik liep al een tijdje rond met een idee voor een klein en grappig lampje, wat goed binnen mijn persoonlijke ontwerp-concept "massatraditie" zou passen.
Na het ontwerpen van de Apollo en het ontwerpen van lampen op maat, wilde ik nu ook een lampje maken van kleiner formaat en dat wat toegankelijker was voor een groter publiek, zowel qua prijs als qua grootte. Tevens zocht ik naar een vorm die zelf te produceren was.

Het ontwerp is een samenvoeging van 2 bestaande massa geproduceerde kabelarmatuurtjes met schutglas van het merk Corodex. Oorspronkelijk werden deze lampjes veel gebruikt als stal-lampjes voor in de paardenstallen vroeger. Ook kun je de kunststof schroefrand kennen in combinatie met een opaal/wit glazen bol, wellicht herken je deze vorm van bij je oma thuis op de WC of in de schuur.

Een klein armatuurtje wat veel mensen weleens gezien hebben, maar wat eigenlijk nooit wordt gewaardeerd als een mooi lampje.

Toen ik de onderdelen van dit lampje los tegenkwam in een bouwmaterialen winkel ging ik ze automatisch tegen elkaar aan houden, normaal zit het schuine kunststoffen deel tegen de muur geschroefd en valt zijn vorm half verscholen achter de opgeschroefde glasbol nauwelijks op, maar nu ik deze vormen zo los in een bak zag liggen sprak de vorm me aan en nodigde het uit om er een beetje mee te gaan spelen.
Zo ontstond eigenlijk het eenvoudige idee voor dit lampje.

Ik kocht de onderdelen die vervolgens nog maanden in de kast hebben gelegen omdat ik het ontwerp iets meer wilde laten zijn dan twee tegen elkaar geplakte bestaande armatuurtjes, maar geen idee had hoe ik dit moest doen. Het antwoord kwam wederom toen ik met de onderdeeltjes zat te spelen en ze ditmaal op een ander manier tegen elkaar aan zette. Het armatuurtje zou op de naad waar de 2 delen samen zouden komen draaibaar moeten worden zodat er verschillende vormen te maken zijn met 1 en hetzelfde lampje.

Inmiddels was ik als inspiratie voor nieuwe producten en materialen bezig wat te experimenteren met ambachtelijke houtbewerkings-technieken, waarin ik in juni ook een échte cursus in zal gaan volgen.

Tijdens het zoeken naar een definitieve vorm voor mijn lamp-ideetje en het zoeken naar een oplossing om de delen mooi aan elkaar te verbinden en het geheel nog iets extra's te geven kwam ik dan ook uit op hout.

Ik heb een hardhouten schijf gemaakt die de twee helften van het lampje aan elkaar schakelt.

Met dit houten verbindingsstuk kon ik de delen netjes afgewerkt aan elkaar monteren en de mooie warme hout uitstraling contrasteert mooi met het kunststof van de bestaande onderdelen wat het lampje een warmer en eleganter uitstraling geeft.

Om de lampjes nog net dat extra's te geven heb ik diverse bijzondere houtsoorten gebruikt.

Zo heb ik ringen gemaakt van Padoek, een houtsoort die een diep oranje tot knal rode kleur heeft, en goed te frezen en bewerken is.
Maar ook Purperhart kwam aan bod, een prachtige van nature paars gekleurde houtsoort die na oliën helemaal een geweldige kleur krijg, maar waarvan heel wat plankjes en schijven die bijna af waren toch zijn zijn gesneuveld tijdens het bewerken. Door zijn hardheid en nerf-structuur was de ovale vorm hierin erg moeilijk te frezen en ook bij het boren en zagen sprongen er vaak kleine stukjes af. Maar als het dan gelukt is dan is het het resultaat ook waard!

Wat makkelijker houtsoorten om te bewerken waren mahonie en teak, teak een iets vettere houtsoort met een mooie tekening en mahonie, een houtsoort met een vrij regelmatige kleur, vrij zacht bij het bewerken maar wederom met een erg mooi resultaat.
Ook heb ik Billinga geprobeerd, een geel tot licht oranje gekleurde houtsoort vond ik erg mooi, maar ook dit was moeilijk te frezen.

Nou jullie horen het al, die prachtige houtsoorten maken mij nogal enthousiast.
En ik moet zeggen niet alleen het hout zelf en het werken ermee zijn zo leuk, maar ook zeker het uitzoeken van de houtjes is een hele belevenis. Ik ben mijn hout uit wezen zoeken bij de Arnhemse Fijnhouthandel.
Een echte aanrader, heb je iets met hout, of misschien wel niets maar zou je er een keer iets mee willen doen, ga dan hier eens een kijkje nemen.

Grote kans dat je je net als ik voelt als een kind in een snoepwinkel.

Naast grote planken, balken en platen hebben ze bij de Arnhemse Fijnhouthandel namelijk een zolder met kleine stukken bijzonder hout en een apart hoekje met exotische houtsoorten achter in de hal met plaatmaterialen. En hier kijk je echt je ogen uit, van pallissander tot rozenhout, van ebbenhout tot taxus en van mahonie tot purperhart, je ziet hier de prachtigste houtsoorten. Alleen van het rondsnuffelen krijg je al inspiratie en een erg hebberig gevoel!

Daarnaast kun je bij de Arnhemse fijnhouthandel ook zeker terecht voor goed advies. Je wordt geholpen door mensen met verstand van hout, liefde voor hout en met een bereidheid om je écht te helpen en dat is erg leuk als je zelf niet weet waar te beginnen in deze snoepwinkel vol houtsoorten. Dus mijn advies neem eens een kijkje op hun site http://www.af.nl/ of beter nog ga er eens langs!

Na met de gescoorde plankjes bij de houthandel te zijn vertrokken kon het maken beginnen.

Na diverse keren instellen van de frees, wat advies en maakhulp van vader, het afwerken met de schuurband en een werkplaats die van onder tot boven bedekt was met freeskrullen en zaagsel in alle kleuren van de regenboog is dit het resultaat;

Mijn nieuwe Bulb-lampjes, vanaf nu te koop!

(nu nog alleen bij mij, maar hopelijk binnenkort ook bij diverse winkels)

De lampjes zijn zoals gezegd gedetailleerd met verschillende houtsoorten, worden standaard geleverd met een zwart snoer van 3 meter lang met stekker eraan zodat je het lampje waar dan ook in de buurt van een stopcontact op kan hangen. Ik heb ze bij mij thuis bijvoorbeeld aan de houten plafondbalken geknoopt, je kunt een oogje in je plafond draaien en hem daaraan ophangen of je kunt desgewenst het snoer op lengte afknippen en aansluiten op het plafond-potje. Het lampje is ongeveer 40-45cm breed.

Het lampje is in 3 vormen te draaien, hierboven te zien op de foto's.

Hij wordt geleverd met twee 28W halogeen gloeilampen.

Mocht je geïnteresseerd zijn, vragen hebben of willen bestellen dan kun je contact met mij opnemen via e-mail; romykuhne@hotmail.com of telefoon; +31(0)615414028

Financiële investeringen in onderzoek en productie 

zijn mogelijk gemaakt door het Fonds BKVB

Zelf het Red Bull kantoor met mijn lampen bezocht

Na de vorige blog, zoals beloofd hier eigen foto´s van mijn bezoekje aan het nieuwe hoofdkantoor van Red Bull Nederland. Ik werd super enthousiast ontvangen door de receptioniste van Red Bull, mocht gerust rondlopen en foto´s maken en werd door verschillende mensen aangesproken op de lampen. Dat blijft toch wel leuk, te horen dat mensen je werk waarderen en ook dat het goed functioneert.

Zodra je binnenloopt zie je een hele wolk aan lampen hangen en ze passen perfect bij de gefacetteerde vormen die overal terugkomen. Het lijkt écht alsof ze bij de inrichting ontworpen zijn.
Buiten dat het voor mij erg leuk is dat er zo´n aantal van mijn lampen hangt, is ook de setting waarin ze hangen en de sfeer superleuk.
Voor Red Bull zeker een visite kaartje en duidelijk anders dan welke kantoorinrichting je ooit hebt gezien.

Aan de ene kant best gewaagd om voor zo´n uitgesproken interieur te gaan, maar het resultaat is het waard. Vooral het gebruik van het zwart staal, met de natuurlijk gewolkte kleuroverlopen van zwart naar grijs naar blauw werkt echt heel mooi in de ruimte.

Het is een spectaculaire inrichting waarin de vorm en uitstraling gaan duidelijk boven de functie van de inrichting, zijn verkozen. Toch is er ook gedacht aan alle gemakken van een modern bedrijf, een rustruimte-stilte ruimte om even tot jezelf te komen, een relaxhoek een mooie entree alles straalt uit dat Red Bull een leuk, jong en creatief bedrijf is. Ik ben echt enthousiast!

Ik ben erg benieuwd wat jullie er van vinden. Ik zie dat veel mensen mijn blog lezen en krijg veel reacties op facebook en mail maar de reacties in het gastenboek van de blog zelf blijven een beetje uit.
Mocht je willen reageren, dan zou ik het leuk vinden als je dat op de blogpagina zelf doet.
Dan kunnen ook andere mensen de reacties lezen en hier misschien weer op reageren.
Reageren op een bericht kun je doen door op het kopje met het aantal reacties onderaan het bericht te klikken.

Mijn lampen in het nieuwe Red Bull hoofdkantoor in Amsterdam

Binnenkort opent het nieuwe hoofdkantoor van RedBull Nederland zijn deuren.
En dat belooft heel wat! Want wat RedBull wil is dat je zodra je hun gebouw binnenstapt de echte RedBull Experience beleeft. Het gaat niet alleen om een functioneel kantoor, niet alleen om het drankje, het gaat om een image en een totaalbeleving.
Ik ben dan ook best wel trots dat ik hier neer kan schrijven dat ik hieraan mijn bijdrage heb mogen leveren.

In het nieuwe hoofdkantoor hangen namelijk maar liefst 9 van de Apollo lampen by Romy Kühne for Dark.

En dit is het dan, het nieuwe hoofdkwartier van Red Bull Nederland op de NDSM werf in Amsterdam.

De buitenkant van het gebouw, te zien op de foto hier rechtsonder is een rebuild van het gebouw dat er oorspronkelijk stond (linksonder). 

Om de NDSM werf in ere te herstellen, maar tevens te moderniseren en te voorzien van alle hedendaagse gemakken, verrijzen er steeds meer gebouwen met elementen uit of een knipoog naar de oorspronkelijke bouw op de werf.

Het is een broedplaats aan het worden van creatieve en hippe bedrijven en kantoren.

Zo nu dus ook het nieuwe kantoor van Red Bull Nederland.
De inrichting is ontworpen door Sid Lee Architects http://www.sidleearchitecture.com/ een erg leuk architecten en tevens all round ontwerpbureau dat zijn oorsprong heeft in Montreal Canada, maar al een tijdje ook een vestiging heeft vlak bij de Albert Cuyp in Amsterdam. 

Het is een goedlopend bedrijf, maar wat ik er leuk aan vind is dat als je er binnenkomt je op een soort grote samenwerkende groep alternatievelingen, kunstenaars, ontwerpers en architecten stuit, die op een gestructureerde manier allerhande grote projecten aanpakken en hun gebouwen en ontwerpen écht tot een visitekaartje voor de opdrachtgever maken.

Een bedrijf dat ondanks zijn successen nog steeds werkt met échte creatievelingen en een creatieve aanpak, inplaats van alléén te denken vanuit commercieel oogpunt.

Het was dan ook een van de architecten van Sid Lee die bij het uitzoeken van de verlichting op google bij toeval op mijn website terecht kwam.

Zodoende heb ik meerdere malen contact met hen gehad, heb een kijkje kunnne nemen in hun kantoor en organisatie en ben via hun weer voorgesteld en rondgeleid bij Fiction Factory.

het bedrijf dat de inrichting voor het Red Bull gebouw heeft uitgevoerd en afgewerkt en dat ook gevestigd is op de NDSM werf , ook hun site is zeker een bezoekje waard; http://www.fictionfactory.nl/ 

Even was er nog spraken dat ik een custom made ontwerp speciaal voor Redbull zou maken, na een aantal ontwerpsessies en besprekingen bleek uiteindelijk dat dit helaas niet door kon gaan, maar als ik het resultaat nu zie met de Apollo's dan ben ik er erg blij mee.

Buiten dat mijn lampen daar nu hangen was dit proces ook erg interessant en leerzaam om mee te maken.

Het contact en brainstormen met de architecten van Sid Lee uit Canada, het spreken met de mensen van Fiction Factory, het kijkje achter de schermen bij de bouw, het toch een soort onderdeel worden van zo'n project en het samenwerken vind ik erg leuk en zou ik ook in de toekomst graag meer willen doen.

En dit is dan het resultaat, de verhuisdozen zijn nog niet allemaal uitgepakt, maar het interieur is klaar en voorzien van mijn lampen!!!

Hier een foto van de kantine, het interieur is een rotsvormig decor opgebouwd uit zwart staal en multiplex.

Deze combinatie geeft een hele stoere uitstraling, en hoewel het erg goed in de ruimte past, zeker met de driehoekige stalen constructies die het dak dragen, levert het een uniek beeld op in de ruimte en is het binnenlopen van de ruimte zeker een unieke beleving.

De foto's bij deze blog zijn gemaakt door de heer Roozen, van Illum BV, het bedrijf dat mijn lampen hier in Nederland verkoopt. (www.illum.nl)

Binnenkort wil ik ook zelf een kijkje gaan nemen om het definitieve resultaat te zien, foto's daarvan zullen snel volgen!

Mocht je enthousiast zijn over mijn lampen of zelf op zoek zijn naar een lamp ontwerp op maat voor je (bedrijfs)inrichting of meer informatie willen over mijn ontwerpen, stuur me dan gerust eens een mail of kijk eens op mijn website www.romykuhne.nl

Wil je na het lezen van deze blog op mijn verhaal reageren, dan kan dit door op de het kopje met het aantal reacties te klikken onderaan dit bericht.

Salone del Mobile Milaan 2011

Afgelopen week ben ik naar de Salone del mobile in Milaan geweest.
Dit jaar zat het er nog niet in maar ik zou graag volgend jaar zelf deelnemen aan deze beurs, het liefst met een eigen ruimte dus met dit in het achterhoofd en de wetenschap dat de salone in Milaan naar mijn mening een van de leukste designfestivals/beurzen is die er zijn vertrok ik afgelopen donderdag naar Milaan.

Ik heb 3 volle dagen zoveel mogelijk proberen te zien en ik doe in deze blog verslag van de dingen die mij zijn opgevallen en die ik het mooist en leukst vond aan de hand van kleine beschrijvingen en foto's die ik heb gemaakt.
Maar voor ik dit doe eerst een kleine impressie voor degenen die de Salone del Mobile nog niet kennen(zie foto's hieronder)

Jaarlijks wordt in april in Milaan Italië de Salone Internationale del Mobile georganiseerd. Dit is de grootste beurs ter wereld op gebied van interieur en product design. Je hebt de hallen met de echte commerciële handelsbeurzen waar veel grote merken te vinden zijn en daarnaast (en dit is het bijzondere deel) heb je de salone del mobile die zich niet afspeelt in beurshallen maar in de straten, binnentuinen en stadswijken van milaan en waar gevestigde namen naast beginnende en gelukzoekende ontwerpers staan en voor de gelegenheid gezamenlijke exposities worden gegeven.
Je komt hierbij op de meest prachtige binnenplaatsen die normaal niet openbaar toegankelijk zijn. Dit zijn normaal woonhuizen, binnentuinen, autogarages en bedrijfjes die tijdens de designweek voor de gelegenheid om worden getoverd tot expo-ruimte en worden opengesteld.

Dit deel van de beurs heb ik de afgelopen dagen bezocht. Bewapend met een plattegrond, een goed paar gympen en een tas voor de folders en visitekaartjes ging ik ("de vormgeefster") vergezeld door mijn zusje ("de technisch ontwerper" in opleiding) en mijn vader ("de klusser") de straten van milaan in opzoek naar de mooiste leukste en gekste exposities.

Te beginnen in:
ZONA TORTONA; voor mij (en ik denk voor velen met mij) de leukste wijk van de salone.
Een combinatie van commerciële tijdelijke winkelinitiatieven en een mix van beginnende en gevestigde ontwerpers. Op het eerste gezicht een doodgewone, misschien zelfs een beetje vervallen straat, maar tijdens de beurs kun je er op ware ontdekkingstocht. Achter de poorten en deuren in de gevels bevinden zich binnenplaatsen met loodsen, trappen naar dakterassen, steegjes en gangenstelseltjes waarvan je niet had gedacht dat ze er waren.
De eerste mini-expositie die ik hier erg leuk vond was die van YLdesign (http://www.yldesign.nl) van ontwerpster Yvette Laduk (jawel van Nederlandse bodem) met haar woody wood vloerkleed en bezemlampen, zette ze een stijlvolle sfeer neer, van goede kwaliteit en design met een knipoog. "Leuk" design maar wel functionele verkoopbare ontwerpen die mooi uitgevoerd zijn en die ik graag in mijn huis zou hebben.
Een leuk merk waar ik nog niet eerder van had gehoord, dus voor mij een persoonlijke ontdekking.

Er bevonden zich veel gezamelijke tentoonstellingen van landen, scholen en gelegenheidscollectieven.
Een van de tentoonstellingen die ik erg leuk vond was de tentoonstelling Design Deutschland 2011.
Met tafeltjes geïnspireerd op gootsteenontstoppers en op de sluiting van de beugelfles, maar ook met een nieuw prototype voor een mercedes supercar en met bestaande designklassiekers van Duitse bodem was een leuke tentoonstelling neergezet met voor ieder wat wils.

Een andere leuke collectieve tentoonstelling vond ik die van VIA design France, producten van beginnende ontwerpers bij elkaar tentoongesteld in een grote ruimte, de tentoonstelling was mooi en ruim opgezet.
VIA design was gevestigd op een groot binnenhof met onder andere een expo over deens verlichtingsdesign door de jaren heen, een schoolpresentatie van een designschool uit rusland, maar ook presentaties van gevestigde merken. Niet alles even interessant, maar bij elkaar een mooie mengelmoes van stijlen en indrukken.

Ook waren er de meer commerciële tentoonstellingen op de via Tortona, over het algemeen is dit niet helemaal mijn ding, omdat ik het leuke aan de Salone in Milaan vind dat je er nieuwe ontdekkingen kan doen. Als ik iets specifieks wil kopen of iets wil zien van een gevestigd merk met een prijslijst erbij ga ik wel gewoon naar de winkel, maar er zijn uitzonderingen. Een aantal gevestigde merken grijpen de salone del mobile aan, om eens uit hun cleane manier van presenteren te stappen en een wat ik dan maar even noem "spectakel-tentoonstelling" te maken. Niet gewoon je waren tonen tegen een witte achtergrond met de prijslijst erbij, maar er echt iets bijzonders van maken. Ik ben dit jaar blij verrast door de tentoonstelling van verlichtingsmerk Foscarini, dit was een ware licht en geluid-show, er werd echt een beleving neergezet in plaats van dat er losse producten werden gepresenteerd. Ook Diesel sprong er voor mij uit met zijn layd back presentatie, nog steeds een beetje clean, maar wel met oog voor stijl en detail en leuke folders. Deze merken traden een beetje uit hun stijve "kijk ons wij maken design-imago" en dat vond ik leuk.

Sowieso zijn de tentoonstellingen waar er een interactie is met jouw als bezoeker voor mij het leukst aan de salone en ook typisch voor de salone, al mag dit van mij zelfs nog wel iets meer. Iets meer spektakel en iets meer gekkigheid ik bedoel; Je staat wel in Milaan! Tentoonstellingen die deze interactie en gekkigheid met het publiek hadden en die daardoor leuk waren en een welkome onderbreking op het "alleen maar design kijken" waren voor mij de tentoonstellingen;
Dip in Space, waar een installatie van katrollen, hout en touwen was gebouwd en plastic malletjes in rood kaarsvet werd gedipt om vervolgens een landschap van zwevende kaarsvetvormen te creeren. Een fantastisch beeld en een "gekke" tentoonstelling die je nieuwsgierigheid wekt!

Ook "De werkplaats" zoals ik hem maar even noem, een grote werkplaats vol draaibanken, forceerbanken, lasapparaten en andere ouderwetse machines in een zijstraatje van de via Tortona, waar een kunstenaar/uitvinder zelfgemaakte robots door zijn werkplaats laat rijden, naar mijn mening potsierlijke, maar erg knap gemaakte koffiepotten en koperen eieren worden vervaardigd, waar paard van swarovskykristallen op ware grote was gemaakt als lichtsculptuur en waar(en dit vond ik het leukste) mensen ter plekke aan het werk waren en demonstreerden hoe al deze gekke producten werden gemaakt. Er stond iemand koper te forceren op de draaibank, er werden roosjes op een kan gesoldeerd, er werden prieeltjes versierd met metalen sierbandjes. Kortom je loopt door een werkplaats in bedrijf. Vond ik misschien wel de leukste ervaring op de salone.

En dan weer iets heel anders, de tentoonstelling van gevestigd ontwerper Tom Dixon, een mooie presentatie van een groot deel van zijn werk, rustig maar met gevoel opgezet en daardoor een spektakel in zijn eenvoud! Gewoon een erg mooie tentoonstelling met bovendien een zeer vriendelijke gastheer die je graag dingen over de producten kwam vertellen. Wat toch ook maakt dat de ontwerpen wat meer voor je gaan leven en ze bijzonderder maken.

Dan over naar een ander deel van milaan;
VENTURA LAMBRATE


Een voor mij nieuw deel/nieuwe wijk van de beurs. Na veel positieve verhalen, moest hier zeker een bezoek aan worden gebracht. Lambrate vond ik leuke elementen bevatten, maar ik vind persoonlijk Tortona nog steeds leuker, omdat er meer hofjes en oude vreemde gebouwen zijn waar je in verzeild raakt. De sfeer in Lambrate is anders, minder pittoresk en romantisch, iets cleaner. Uitzonderingen hierop waren voor mij het hofje (een autogarage) waar Floris Hovers, Vijf, Laurens van Wieringen en Diederik Schneemann gevestigd waren, in een oud garagegebouw met een kobaltblauwe kleur op de muren en lichtblauw stalen deuren, een zonnetje, de bergen slippers van Diederik Schneemann en de mooie designs van Nederlandse Bodem, vond ik dit een erg mooie tentoonstelling. Laurens van Wieringen presenteerde een geweldige nieuwe versie van de grutterskast, Floris Hovers was er met zijn industriële handwerk en de kleurrijke slipper-producten van Diederik Schneemann droegen echt bij aan de sfeer op het hofje.

Ook waren er in Lambrate de gigantische hallen met tentoonstellingen van studenten en beginnend ontwerpers van bijvoorbeeld het Royal Collage of Art in Londen, en de designopleidingen in Kassel. Leuke tentoonstellingen met beginnend ontwerpers die inspireren en de lol in het ontwerpvak duidelijk laten zien.
Leuk om rond te struinen, maar wel erg groots opgezet, waardoor je er vaak meer scannend dan echt oplettend rondloopt vind ik.
Wat ik zelf een erg leuk initiatief vond was ReFile, een klein collectief van ontwerpers wat in een naar het leek oude school hun werk tentoonstelde. Het gezamenlijk thema was het geven van een nieuwe funtcie aan bestaande spullen, deze tentoonstelling sprong er voor mij uit omdat ze wel bij een populair thema bleven "het recyclen" maar dit net even vanuit een andere hoek benaderden. Het was meer een soort van ready-made tentoonstelling, dan een échte "we recyclen want we zijn heel groen bezig-tentoonstelling" en dat vond ik erg leuk. Ook waren er gewoon leuke vernieuwende producten te zien naar mijn mening, hieronder de foto's!

En dan zijn er nog die dingen buiten de aangewezen "designwijken" tijdens de salone waar je eigenlijk per ongeluk tegen aanloopt, maar die je niet had willen missen!

Een van de tentoonstellingen die ik erg geslaagd vond was die van de Designacademy Eindhoven, erg afgelegen  en moeilijk te vinden, maar wel weer in een geweldig mooi gebouw met een prachtig binnenhof. Een ruim opgezette tentoonstelling, waar de ontwerpers je iets over hun werk konden vertellen.
Zodra je het hofje binnenliep waren daar de Endless chairs van Dirk van de Kooij, die ter plekke live werden "geprint" door een machine. Een geweldige binnenkomer voor de tentoonstelling, super om live te kunnen zien hoe zoiets wordt gemaakt dat maakt ook dat je het product mooi gaat vinden, omdat je betrokken wordt in het proces. Dan bij binnenkomst drijven de heerlijke geuren van de soepen en broodjes van fooddesign-catering Keukenconfessies (uit eindhoven) je tegemoet. In hun "kookhuisje" staan ook zij live hun voedsel te bereiden, wat echt sfeer maakt in de ruimte, daarom heen staat en ligt het design van de afgestudeerden van de designacademy Eindhoven, met veel zorg en aandacht gepresenteerd.

Daarna natuurlijk op naar Droog Design en Tutto Bene, wat ook in die omgeving lag toch altijd leuk om even te zien. Maar wat mij het meest heeft verrast en wat voor mij de Salone tot een super evenement maakt waren die kleine ontwerpers en ontwerpstudio's, waar je op je weg van gevestigde naar gevestigde naam ineens op stuitte. Die kleine exposities die niet in de boekjes staan, maar wel zo leuk en de moeite waard zijn.
Op weg van Droog Design naar Tutto Bene kwamen we op de via cola montano terecht in een kleine plaatselijke galerie, waar een goedlachse en kletsende italiaan ons een en ander vertelde. Hij bleek werk tentoon te stellen van vrienden uit jawel Nederland, namelijk van ontwerpbureau Stallinga.
Strak afgewerk en écht mooi design, schommelende klokjes een ronde TL-lamp, Lijmklemstoelen en nog meer. Een mooie kleine expositie die nog extra cachet kreeg door de italiaanse gastheer.

Toen we onze weg vervolgde vonden we langs het spoor een vrouw die op een houten bankje voor haar huisje in de zon zat. Ze bleek ontwerpster en ook hier bleek weer een klein atelier aan huis, waar geweldige kasten en tafels bewerkt met koper en geroeste staalplaat stonden. Wederom een erg leuke vrouw, die met handgebaren half in het Italiaans en in iets wat door moest gaan voor engels zo goed mogelijk onze vragen probeerde te beantwoorden. We waren op dat moment absoluut de enige in de omgeving van dit tentoonstellinkje en dit was bij Stallinga ook het geval, maar ik hoop zeker dat meer mensen hier terecht zijn gekomen want het was absoluut de moeite waard!!!

SALONE DEL MOBILE MILAAN 2012
starring Romy Kühne design (?!)
Al met al een geslaagde beurs die de plannen en het enthousiasme om volgend jaar zelf in Milaan te gaan exposeren heeft aangewakkerd. Hoe ik aan een mooie en betaalbare ruimte moet komen, dat wordt nog wel even een zoektocht, maar het zou toch wel geweldig zijn daar deel van uit te maken.
Hierbij dan ook maar meteen een kleine oproep, heb je tips waar ik kan rondvragen, zoeken of kun je mij vertellen hoe je zelf aan je ruimte ben gekomen, laat het me weten!

Wie weet doen we dan volgend jaar samen een pilsje voor mijn eigen expositie op een met klimop begroeid binnenplaatsje in de avondzon van Milaan, terwijl een bezoeker met een doffe blik van al dat design dat ze heeft gezien sloffend binnen komt lopen, waarna je haar ogen ziet oplichten en ze denkt Wow, wat is dit gaaf;
Daar ga ik over schrijven in mijn blog!

Nieuwe BSO Inrichting afgerond!

In november vorig jaar leverde ik de inrichting van een Buitenschoolse opvang (BSO) op voor stichting Doomijn te Zwolle.

Deze ruimte was een uitbreiding op een al bestaande BSO ruimte in hetzelfde gebouw.

Naar aanleiding van deze inrichting werd ik gevraagd ook de bestaande ruimte aan te pakken.

De leidsters van de BSO liepen tegen een aantal problemen aan in deze ruimte waar ze zelf geen oplossing voor zagen. Zo was voor de kinderen niet duidelijk wat precies hun speelplek was, de kinderen speelden op de grond of aan de eettafel bij gebrek aan een duidelijke ´speelhoek`.
Ook maakte de hoge ruimte en de glazen gevel dat het nogal echode in het vertrek waardoor het soms moeilijk was elkaar te verstaan en was het moeilijk de ruimte 'gezellig' te krijgen door zijn hoogte.
En door het kleine grondoppervlak van de ruimte en het feit dat de ruimte ook de toegangsweg tot de buiten-speelplaats is was de ruimte moeilijk in te delen.

Een foto van de ruimte voor ik ermee aan de slag ging

Wat mij zelf opviel aan de ruimte was de de inrichting en decoratie maar tot een hoogte van 2 meter 25 was doorgevoerd en dat er zodoende niets met de prachtige hoogte van de ruimte werd gedaan, waardoor ondanks zijn grote ruimtelijkheid toch vooral het kleine grondoppervlak van de ruimte werd benadrukt en dat vond ik erg zonde.

Ik heb daarom kleurvlakken op de muur gemaakt die tot een hoogte van 5 meter 20 lopen en die hiermee zowel de hoogte van de ruimte benadrukken als zorgen voor gestructureerd/rustig punt in het interieur.
Door de vlakken op een 3 cm dik raamwerk te plaatsen wordt een reliëf op de muur gecreëerd wat het grote kaatsende vlak van de kale muur doorbreekt en wat hiermee ook de echo in de ruimte voor een gedeelte breekt. 

Aanvankelijk had ik in mijn plan skippyballen en paraplu-lampen zwevend  in de ruimte willen hangen om het echoën extra tegen te gaan en om de gehele ruimte wat aan te kleden. Uiteindelijk is dit deel van het plan niet gekozen door de BSO, omdat de ruimte dan leeggemaakt moest worden voor een steiger of hoogwerker. 

Ik vind dit zelf wel jammer want het had het effect naar mijn mening nog net wat extra versterkt.

Toch even een schetsje van dit plan omdat dit toch onderdeel was van het proces.

schets ruimte met skippyballen en paraplu-lampen

Om het gebrek aan duidelijke speelplekken op te lossen heb ik door met de bestaande kasten van de BSO te schuiven twee speelhoeken gecreëerd. Om deze hoekjes echt een aangename speelplek te maken, een soort eigen domeintje voor de kinderen, heb ik de hoeken overkapt met dakjes en zo van de kasten speelhuisjes gemaakt. Ook heb ik de hoeken ingericht met een keukentje en werkbankje en tafels en stoeltjes zodat de speelfunctie duidelijk is. De overkappingen gemaakt van houten stokken zijn voorzien van een stoffen dak, dat wederom geluidsisolerend werkt in de ruimte.

En om een extra hoek te creëren,de spelletjes en knutselhoek waarbij aan een grote tafel moet worden gewerkt heb ik op de glazen gevel een "werkjesboom" met knijpertjes gemaakt van 2,5 x 2,5 meter waarop tekeningen, werkjes en foto's van de kinderen kunnen worden bevestigd.

En ik heb een kast dwars op de gevel gezet als afbakening van deze knutselhoek met daaraan gehangen een emmertjes-kapstok waarin stiften kwasten lijm etc. kan worden opgeborgen.

Nadat het plan was goedgekeurd moest ik aan de slag. Ik heb het grootste gedeelte van de objecten zelf gemaakt in mijn atelier. 

Dit heb ik in de meeste van mijn projecten tot nu toe zo gedaan, mede omdat ik wil weten waar je bij het maken allemaal tegen aan loopt en dit zie als leerproces.
Maar nu ik dit proces al meerdere malen doorlopen heb wil ik toch naast het zelf maken ook op zoek gaan naar producenten aan wie ik dit werk zou kunnen uitbesteden.

.Bijvoorbeeld het zagen van een werkjesboom, en het maken van de kleurvlakken voor op de muur zijn klussen die ik een volgende keer toch zou willen uitbesteden.

Via deze weg dan ook de vraag bent of kent u een bedrijf dat dit soort werk voor mij zou kunnen doen, dan zou ik dit graag van u horen.

Het werken voor de BSO vind ik erg leuk, want ondanks dat je te maken hebt met veel eisen betreft veiligheid, praktisch nut en budget-eisen die soms boven de esthetiek en je vernieuwingsdrang als ontwerper moeten worden gesteld, vind ik het ontwerpen voor de mensen/ met een sociaal aspect superleuk.

Het idee dat wat je ontwerpt niet alleen maar in het huis van een design liefhebber komt te hangen ter decoratie, maar dat het ook echt iets bijdraagt aan de werksfeer voor mensen en de ontwikkeling van kinderen is erg leuk.
En de reacties van de kinderen die je willen komen helpen meten met "de meter" (lees rolmaat) of met timmeren met " de timmer"  (lees hamer) maken het werk lonend.

Voor mij is het een ideale combinatie dat ik op dit moment zowel op deze meer toegepaste manier als op het echte designvlak, waar je alle vrijheid hebt om echt nieuwe en bijzondere dingen te maken, kan werken.

Ik ben erg benieuwd naar jullie reacties dus laat gerust een berichtje achter op mijn gastenboek!

Wil je op de hoogte blijven van mijn werk, dan kan je ook volger van mijn weblog worden, je krijgt dan automatisch een bericht als ik een nieuwe post op mijn blog plaats.